Κατηγορία: φως και σκιά

 

 

Επιτάφιος

Η περιφορά του επιταφίου στα σοκάκια των χωριών είναι μια ξεχωριστή εμπειρία!

Επιτάφιος

 

 

Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ – ΕΓΚΩΜΙΟ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

 

 

Χρώματα κι αρώματα στον Κάμπο!

χρώματα από τον κάμπο

Γεμάτος μυρωδιές από μανταρινιές, πορτοκαλιές και λεμονιές και πλημυρισμένος από χρώματα ο κάμπος της Χίου σε προκαλεί να τον εξερευνήσεις και να τον γευθείς!

 

Τρεις χιλιάδες διαμάντια στη θάλασσα!

Βιετνάμ, Χάλονγκ Μπέιhalong bey.jpg 4

Πολύ συχνά οι Βιετναμέζοι αναφέρονται στο Χαλόνγκ Μπέι με περηφάνια και το θεωρούν το όγδοο θαύμα του κόσμου. Μαγικό, μυστηριώδες και γοητευτικό, το τοπίο γεννάει μύθους και δύσκολα περιγράφεται με λόγια.  Ο τοπικός θρύλος λέει ότι πολύ καιρό πριν, όταν οι Βιετναμέζοι πολεμούσαν τους Κινέζους κατακτητές, οι θεοί έστειλαν μια οικογένεια δράκων για να τους βοηθήσει να υπερασπιστούν την πατρίδα τους. Αυτοί τότε άρχισαν να… φτύνουν διαμάντια και νεφρίτη, που μετατράπηκαν στα περίπου 3.000 νησιά και νησίδες που είναι σπαρμένα στον κόλπο. Με διαφορετικά σχήματα και διαστάσεις αναδύονται σαν γλυπτά μέσα από τη θάλασσα, σμιλεμένα από τον αυθεντικότερο γλύπτη: τη φύση.

Carlos Gardel ( Αργεντίνικο Τάνγκο)

Carlos Gardel

Στο Μπουένος Άιρες όταν λες τάνγκο στο μυαλό σου έρχεται κατευθείαν ο Carlos Gardel

Gardel_color

 Κάρλος Γαρδέλ (1933)

 

Ο Κάρλος Γαρδέλ , (στα ισπανικά  Carlos GardelΤουλούζΓαλλία 11 Δεκεμβρίου 1890 – 24 Ιουνίου 1935) ήταν εξαιρετικά διάσημος τραγουδιστής του τάγκο κατά το διάστημα του μεσοπολέμου. Το πραγματικό του όνομα ήταν Charles Romuald Gardés.  Ο θάνατός του σε αεροπορικό δυστύχημα στο απόγειο της καριέρας του δημιούργησε την εικόνα του τραγικού ήρωα και στις δύο πλευρές του Ρίο ντε λα Πλάτα. Για πολλούς θαυμαστές του, ο Γαρδέλ ήταν η προσωποποίηση της ψυχής του τάγκο, ένα μουσικό και χορευτικό είδος που αναπτύχθηκε στις γειτονιές του Μπουένος Άιρες γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα.

Ο Γαρδέλ ήταν βαρύτονος, με αλάνθαστη μουσικότητα και δραματική έκφραση, και δημιούργησε μικρά αριστουργήματα μέσα από τις εκατοντάδες τρίλεπτων τανγκό που ηχογράφησε στη ζωή του. Μαζί με τον μακρόχρονο συνεργάτη του, τον στιχουργό Αλφρέδο Λε Πέρα, ο Γαρδέλ επίσης έγραψε αρκετά κλασικά τάγκο, όπως το Mi Buenos Aires querido, Amores de Estudiante, Soledad, Volver, Por una cabeza και El día que me quieras.

Ο Γαρδέλ ξεκίνησε την καριέρα του τραγουδώντας σε μπαρ και ιδιωτικές συγκεντρώσεις και το 1911 σχημάτισε ντουέτο με τον Φρανσίσκο Μαρτίνο, και αργότερα με τον Χοσέ Ρατσάνο (το οποίο κράτησε μέχρι το 1925), τραγουδώντας ένα ευρύ ρεπερτόριο. Ο Γαρδέλ εφηύρε το tango-canción το 1917 με το τραγούδι Mi Noche Triste, σύνθεση των Πασκουάλ Κοντούρσι και Σαμουέλ Καστριότα, το οποίο πούλησε 100.000 δίσκους και ήταν επιτυχία σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Περιόδευσε σε ΑργεντινήΟυρουγουάηΧιλήΒραζιλίαΠουέρτο ΡίκοΒενεζουέλαΚολομβίακαι εμφανίστηκε στη Βαρκελώνη, τη Μαδρίτη, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Πούλησε 70.000 δίσκους τους πρώτους τρεις μήνες κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Παρίσι το 1928. Όταν η δημοτικότητά του αυξήθηκε, γύρισε και ταινίες με την Paramount στη Γαλλία και τις ΗΠΑ, οι οποίες ουσιαστικά συνέβαλαν στην εικόνα που είχε ως είδωλο.

Όταν ο Γαρδέλ και ο συνεργάτης του Λε Πέρα σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα στο Μεδεγίν (Κολομβία) το 1935, εκατομμύρια θαυμαστές του σε όλη τη Λατινική Αμερική θρήνησαν. Ορδές κόσμου προσήλθαν για να αποτίσουν φόρο τιμής καθώς η σορός του τραγουδιστή ταξίδεψε μέσω Κολομβίας, Νέας Υόρκης και Ρίο ντε Τζανέιρο στο Μοντεβιδέο (Ουρουγουάη) όπου ζούσε η μητέρα του. Εκεί τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα, όπου προσήλθαν χιλιάδες Ουρουγουανοί. Μετά από δύο μέρες η σορός μεταφέρθηκε στον τελικό της προορισμό, το κοιμητήριο La Chacarita στο Μπουένος Άιρες.

Ο Γαρδέλ μνημονεύεται ακόμη από το Μπουένος Άιρες μέχρι το Τόκιο, και πολλοί λένε ότι «τραγουδάει κάθε μέρα και καλύτερα». Θαυμαστές του τοποθετούν αναμμένο τσιγάρο στα δάχτυλα του αγάλματός του – σε φυσικό μέγεθος – που διακοσμεί τον τάφο του. Μία από τις αγαπημένες φράσεις του Γαρδέλ, Veinte años no es nada (Είκοσι χρόνια δεν είναι τίποτα) έγινε πολύ γνωστή ρήση σε όλη τη Λατινική Αμερική.

180px-Fileteado_Elvio_Gervasi_Gardel

Τόπος γέννησης

Αναφορικά με το πού γεννήθηκε ο Γαρδέλ, υπάρχουν δύο βασικές θεωρίες.

Η μία ισχυρίζεται ότι ο Γαρδέλ γεννήθηκε στην Ουρουγουάη, στη μικρή πόλη Βάγε Εδέν, στην επαρχία Τακουαρεμπό. Αυτή η άποψη βασίζεται σε ένα έγγραφο, συνεντεύξεις σε εφημερίδες και την προφορική παράδοση.

Βάσει μιας άλλης θεωρίας, ο Γαρδέλ γεννήθηκε ως Σαρλ Ρομιάλ Γκαρντέ (Charles Romuald Gardès) στην Τουλούζη, στη Γαλλία, από άγνωστο πατέρα και με μητέρα την Μπερτ Γκαρντέ (1865-1943), η οποία τον πήγε στην Αργεντινή όταν εκείνος ήταν 27 μηνών. Ένα τέτοιο γαλλικό πιστοποιητικό γέννησης υπάρχει· λέγεται ότι το πρωτότυπο έχει στην κατοχή του ο Πορτορικανός Γκίλμπερτ Μάμερι, ειδικός σε θέματα Γαρδέλ. Το άλλο έγγραφο στο οποίο στηρίζεται αυτή η θεωρία είναι η διαθήκη του Γαρδέλ, την οποία έγραψε ο ίδιος και στην οποία επιβεβαιώνει ότι γεννήθηκε στη Τουλούζη.

Η διαφωνία εξακολουθεί να προκαλεί έντονες συζητήσεις στην Ουρουγουάη, την Αργεντινή και τη Γαλλία, αν και οι ειδικοί τείνουν προς τη θεωρία περί γέννησης στη Γαλλία.

Όταν ρωτήθηκε για την εθνικότητά του απάντησε Γεννήθηκα στο Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή, στην ηλικία των δυόμισι χρόνων… Πιθανολογείται από μερικούς ότι ο Γαρδέλ απέφευγε να δώσει ξεκάθαρη απάντηση για να μην αναφερθεί στο γεγονός ότι γεννήθηκε από άγνωστο πατέρα.

 

Ταινίες

  • Flor de Durazno (1917) (βωβή)
  • Luces de Buenos Aires (1931) (γυρισμένο στο Παρίσι)
  • Esperame (1933)
  • La Casa es seria (1933)
  • Melodia de Arrabal (1933)
  • Cuesta abajo (1934)
  • El Tango en Broadway (1934)
  • El Día que me quieras (1935)
  • Cazadores de estrellas (1935)

 

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

cg

Αν θέλουμε να βρούμε δισκογραφία του μπορούμε να ανατρέξουμε στην παρακάτω διεύθυνση!

http://www.discogs.com/artist/392779-Carlos-Gardel

Πολλές ιστορίες ή μύθους για την ζωή του μπορούμε να βρούμε στο blog Zalmoxis

Ας ακούσουμε λοιπόν δύο πολύ γνωστά τραγούδια από τον ίδιο…..

 

Στην Ελλάδα υπάρχει ένα τραγούδι αφιερωμένο στον μεγάλο αργεντινό δημιουργό σε μουσική του Νότη Μαυρουδή και στίχους του Ηλία Κατσούλη:

Φωνή που θύμιζε πατρίδες μακρινές
χιλάδες χρόνια μοναξιάς σε ξένη στράτα
και μετανάστες από μέρες σκοτεινές
στις αποβάθρες του Rio de la Plata

Πάνω απ’ τις στέγες του Μπουένος Άιρες
άγρυπνες νύχτες του Θεού η αγωνία
την ίδια ώρα με σπασμένα βήματα
χορεύουν άντρες ντροπαλοί μες στα πορνεία

Γλυκιά ανάμνηση Λατίνου εραστή
δυο μαύρα μάτια και μαλλιά με μπριγιαντίνη
και μια καρδιά που έχει κιόλας μοιραστεί
στην Ιζαμπέλ και σε μια θλίψη που σε ντύνει

Στις λεωφόρους του Μπουένος Άιρες
τρίζουν και λιώνουν τα πανάκριβα λουστρίνια
κι ο Μαραντόνα σ’ ένα άλλο όνειρο
χορεύει tango με της Μπόκα τα χαμίνια

 

 

Την επόμενη εβδομάδα θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε την ιστορία του Τango από την γέννηση του στις όχθες του La Plata  μέχρι τις μέρες μας………….

Σαν διαβατάρικα πουλιά….

σαν διαβατάρικα πουλιά.

 

Ανοίγω τα φτερά μου, ξεκινώ για το νέο, το ωραίο, το άγνωστο!