Κατηγορία: Η Φωτιά της Χίου

 

 

Συνέντευξη με τον Πυραγό κ. Καπελλαρίδη – μέρος Β

Πρόκειται για τη συζήτηση που ακολούθησε τη συνέντευξη που πήραμε στο MANTARINews, από τον Πυραγό κ. Καπελλαρίδη Σταύρο, με θέμα την Μεγάλη πυρκαγιά της Χίου.

Συνέντευξη με τον Πυραγό κ. Καπελλαρίδη – μέρος Α

Μια συνέντευξη του MANTARINews, με τον Πυραγό κ. Καπελλαρίδη Σταύρο, με θέμα τη Μεγάλη πυρκαγιά της Χίου.

 

Η πυρκαγιά της Χίου 2012

Σίγουρα όλη η Ελλάδα έχει ακούσει για τη μεγάλη  πυρκαγιά που ξέσπασε στη Χίο το καλοκαίρι του 2012. Κατά τη διάρκεια της 150.000 στρέμματα, αποτελούμενα κυρίως από πεύκα και σκίνους, κάηκαν παίρνοντας μαζί τους την ομορφιά του νησιού. Οι ζημιές αυτής της φωτιάς ήταν ανεπανόρθωτες.

Αυτή η φωτιά ξέσπασε στις 18 Αυγούστου ,ώρα 2:30 στις Καρυές, κοντά στο μοναστήρι της Νέας Μονής  και διήρκεσε 10 μέρες. Οι συνέπειες ήταν τραγικές και για την οικονομία του νησιού , αφού αποτεφρώθηκε το 1/3 των μαστιχόδεντρων και οι συνέπειες θα συνεχίσουν να είναι δραματικές και για τα επόμενα χρόνια. Για κακή τύχη των νησιωτών αυτές οι δύσκολες  μέρες συνοδεύονταν με δυνατούς ανέμους κάνοντας έτσι τη δουλειά των πυροσβεστών ακόμα πιο δύσκολη. Οι πυροσβέστες όμως δουλεύοντας μέρα και νύχτα μετά από πολύ κόπο κατάφεραν να περιορίσουν τη φωτιά. Αλλά και ο αγώνας των απλών πολιτών ήταν αξιοθαύμαστος , αφού χωρίς να διστάσουν πήγαν να βοηθήσουν με ότι μέσο είχαν.

Κατά τη γνώμη μου το μεγάλο λάθος των νησιωτών ήταν ότι δεν είχαν αρκετό εξοπλισμό για να περιορίσουν τη φωτιά .Σε ένα νησί όπως η Χίος όπου η οικονομική κρίση δεν είναι τόσο παρούσα και όπου τα φυτά  αφθονούν θα ήταν φρόνιμο να υπάρχει μεγάλος αριθμός πυροσβεστικών οχημάτων για παρόμοιες περιπτώσεις. Κατά τη διάρκεια της φωτιάς χρησιμοποιήθηκαν 15 οχήματα , ενώ είχαμε την δυνατότητα για τα τριπλάσια. Το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση θα ήταν να εξασφαλίσει αρκετά οχήματα για παρόμοιες καταστάσεις που μπορεί να έρθουν στο μέλλον.

Μετά όμως απ όλα αυτά ένοχος δεν κρίθηκε κάνεις ! Οι αρχές ακόμα ψάχνουν τον άκαρδο εμπρηστή που έφερε αυτή τη καταστροφή. Ποιος ξέρει που να βρίσκεται τώρα; Τώρα που το κακό έχει περάσει δεν έχει και τόση σημασία, αλλά όλοι  μέσα μας θέλουμε να τιμωρηθεί……….